Cukrzyca

 

Cukrzyca to choroba metaboliczna powodująca nieprawidłowości w metabolizmie cukrów, białek oraz tłuszczy. W zależności od rodzaju cukrzycy oraz jej zaawansowania leczenie cukrzycy przebiega w różnych kierunkach. Leczenie chorych oprócz poprawy samopoczucia oraz jakości życia diabetyka ma na celu również zapobieganie ostrym 
(np. śpiączka hipoglikemiczna; kwasica) i przewlekłym powikłaniom (np. stopa cukrzycowa).

W ostatnim artykule zapoznaliśmy się jak określić zapotrzebowanie w codziennej diecie na tłuszcze. Dziś skupimy się na węglowodanach i błonniku.

Zapotrzebowanie na węglowodany

 

 Energia pochodząca z węglowodanów powinna stanowić 55-60% zapotrzebowania kalorycznego. Diabetycy powinni ograniczyć spożycie cukrów prostych, którymi są np. glukoza i fruktoza; na rzecz węglowodanów złożonych - np. skrobia. Rodzaj, funkcję oraz źródła przedstawia poniższa tabelka:

 

Rodzaj

Źródła

Funkcje

Niewskazane

Monocukry (np. glukoza, fruktoza)

Produkty rozpadu cukrów pochodzących z owoców, warzyw, mleka

źródło energii łatwo dostępnej, polepszają smak potraw

Dwucukry (np. laktoza, maltoza)

Sacharoza, mleko, owoce, warzywa,

Zalecane

Węglowodany złożone:

Rośliny strączkowe, orzechy, pieczywo pełno ziarniste

źródło błonnika pokarmowego, dostarczają wit. z gr. B

-rozpuszczalne w wodzie (np.. skrobia)

- nierozpuszczalne w wodzie (np. celuloza)

 Węglowodany proste powodują wzrost stężenia glukozy, triglicerydów i cholesterolu we krwi dlatego codzienne ich spożycie nie powinno przekraczać 10% dobowego zapotrzebowania na energii. Najlepszym rozwiązaniem jest całkowite wyeliminowane cukrów prostych z diety. Jednak pewne grupy chorych (dzieci i otyli) są przyzwyczajone do smaku słodkiego, dlatego mogą stosować syntetyczne substancje słodzące tzw. słodziki (najpopularniejsze to aspartam i acesulfam K). Należy dopasować sposób ich stosowania do glikemii i uwzględnić je w dobowym zestawieniu energetycznym. Nie zaleca się używania fruktozy jako zastępczego środka słodzącego, ponieważ organizm rozkłada ją do glukozy, która wpływa na glikemię poposiłkową.

Korzystniejsze dla diabetyka są cukry złożone, które można znaleźć w produktach bogatych w błonnik pokarmowy. Zaleca się spożywanie 30-40g na dobę. Przy zwiększonym spożyciu włókna pokarmowego zaleca się wypijanie 2-3 litrów płynów w ciągu dnia.

Spożywanie większych ilości błonnika powoduje:

- zwolnione opróżnianie żołądka i zalegania pokarmu w jelitach;

- zmniejszone wchłanianie glukozy, cholesterolu, triglicerydów;

- na skutek obniżenia insulinooporności pozwala zmniejszyć dawki insuliny oraz leków

Jednak spożywanie zbyt dużych ilości może powodować:

- wzdęcia;

- częstsze oddawanie stolca i biegunki;

- utratę witamin i składników mineralnych.

 

 

(modyfikacja własna: Paulina Rogala)